Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Zdziechowie

Historia

Świątynia Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Zdziechowie powstała w latach 1937-1939 na terenach ofiarowanych przez Niemca Wendorffa. Była budowana jako wotum za zwycięstwo w powstaniu wielkopolskim, a także jako wyraz podziękowania za odzyskanie niepodległości. O jej projekt odpowiadał Stefan Cybichowski, znany architekt z Poznania.

W czerwcu 1938 roku, kiedy budowa kościoła była w toku, sufragan gnieźnieński, ksiądz Antoni Laubitz, wmurował w jego wznoszące się mury kamień węgielny. Ten ważny moment miał miejsce zaledwie rok przed zakończeniem budowy, a 2 lipca 1939 roku ksiądz Mateusz Zabłocki, proboszcz gnieźnieńskiej parafii farnej pw. Świętej Trójcy, uroczyście go poświęcił.

Witraże w tej świątyni zostały ofiarowane przez gnieźnian i zaprojektowane przez J. Śliwińskiego. Wykonane zostały w krakowskim zakładzie S. G. Żeleńskiego, co podkreśla ich artystyczną wartość. Niestety, podczas okupacji hitlerowskiej budowla pełniła funkcję magazynu, co wpłynęło na jej stan.

W 1945 roku kościół został włączony do parafii archikatedralnej przez księdza kardynała Augusta Hlonda, przy czym wcześniej należał do parafii farnej. 1 lutego 1957 roku miała miejsce istotna zmiana – ksiądz kardynał Stefan Wyszyński erygował samodzielną parafię pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy, a pierwszym proboszczem został ksiądz Jan Krzyślak.

Kościół przeszedł również remont, a 2 czerwca 1977 roku kardynał Wyszyński konsekrował go, nadając mu tym samym ostateczny charakter miejsca kultu.

Przypisy