Utrata zęba zmienia codzienność: jedzenie, mówienie, swobodny uśmiech na zdjęciach. Implanty zębów są jednym ze sposobów odbudowy braków, ale zanim lekarz zaproponuje wszczepienie, potrzebuje pełnego obrazu warunków w jamie ustnej. Planowanie to najważniejsza część leczenia implantologicznego. Od niego zależy, czy implant jest właściwym rozwiązaniem i jak przygotować do niego tkanki.
Spis treści
Diagnostyka i tomografia CBCT
Implant to wkręt osadzany w kości w miejscu korzenia utraconego zęba. Na nim, za pośrednictwem łącznika, mocuje się koronę protetyczną dopasowaną do barwy pozostałych zębów. Żeby taki element mógł stabilnie zespolić się z kością, lekarz musi znać jej ilość i jakość.
Diagnostyka obejmuje zwykle:
- konsultację i badanie jamy ustnej, w tym ocenę dziąseł i przyzębia;
- zdjęcie RTG;
- tomografię szczęki i żuchwy, czyli trójwymiarowy obraz kości.
Tomografia wiązki stożkowej (CBCT) pokazuje to, czego nie widać na zwykłym zdjęciu: szerokość i wysokość kości, położenie zatok szczękowych oraz przebieg struktur nerwowych. Na tej podstawie lekarz planuje położenie implantu. Jeśli kości jest za mało, plan może objąć zabiegi przygotowawcze, np. podniesienie dna zatoki szczękowej lub odbudowę kości z użyciem biomateriałów. W mojej Stomatologii clinic+ w Poznaniu badania obrazowe wykonuje się we własnej pracowni RTG wyposażonej w tomograf.
Kwalifikacja i przeciwwskazania
Implant rozważa się m.in. przy braku pojedynczych zębów, przy rozległych brakach oraz wtedy, gdy inne uzupełnienia, np. mosty, nie są wskazane. Kwalifikacja to jednak coś więcej niż stwierdzenie braku zęba. Lekarz pyta o ogólny stan zdrowia i przyjmowane leki, bo część chorób i terapii wpływa na gojenie kości.
Czynniki wymagające szczególnej oceny, które w niektórych przypadkach wykluczają zabieg:
- stany zapalne przyzębia i niewystarczająca higiena jamy ustnej;
- niewyrównana cukrzyca, osteoporoza, zaburzenia krzepnięcia;
- aktywna lub przebyta choroba nowotworowa;
- bruksizm, czyli nawykowe zaciskanie i zgrzytanie zębami;
- ciąża oraz młody wiek, w którym kości nie zakończyły wzrostu;
- palenie tytoniu.
Palenie zasługuje na osobną uwagę. Nikotyna obkurcza naczynia krwionośne i ogranicza ukrwienie kości oraz dziąseł, co utrudnia gojenie wokół implantu. Dlatego lekarze zalecają rezygnację z palenia, zwłaszcza przed zabiegiem i po nim. Wady serca, choroby reumatyczne czy choroby wątroby nie zawsze wykluczają leczenie, ale wymagają konsultacji, głównie ze względu na przyjmowane leki.
Etapy leczenia
Leczenie implantologiczne przebiega etapami:
- konsultacja i diagnostyka obrazowa, a na ich podstawie plan leczenia;
- w razie potrzeby zabiegi przygotowujące kość;
- wszczepienie implantu w znieczuleniu;
- okres gojenia, w którym implant zespala się z kością (osteointegracja);
- odsłonięcie implantu i zamocowanie łącznika;
- wykonanie i osadzenie korony, mostu lub innej odbudowy.
Czas gojenia zależy od stanu kości, zakresu zabiegu i ogólnego zdrowia pacjenta. Dlatego harmonogram leczenia lekarz ustala indywidualnie i omawia go z pacjentem przed rozpoczęciem.
Higiena i kontrole po zabiegu
Implant nie ulega próchnicy, ale w otaczającym go dziąśle i kości może rozwinąć się stan zapalny, jeśli na powierzchni gromadzi się płytka bakteryjna. Codzienna pielęgnacja przypomina dbanie o naturalne zęby:
- dokładne szczotkowanie, także przy linii dziąseł;
- oczyszczanie przestrzeni międzyzębowych nicią, szczoteczkami międzyzębowymi lub irygatorem;
- regularna higienizacja w gabinecie;
- wizyty kontrolne w terminach ustalonych przez lekarza.
Kontrole pozwalają wcześnie zauważyć zmiany w dziąśle i ocenić stan odbudowy. Zadbany implant pomaga też ograniczać zanik kości, który zwykle następuje po utracie zęba.
Jeśli rozważasz implanty zębów w Poznaniu, zacznij od konsultacji i diagnostyki, które pokażą, jakie rozwiązanie będzie dla Ciebie właściwe.
moja Stomatologia clinic+
Adres: ul. Obornicka 229 lok. 204, 60-650 Poznań
Telefon: +48 571 345 323
Strona: https://mojastomatologia.pl/poznan/stomatologia/implanty-zebow/