Gertruda Przybylska

Życiorys

W trakcie II wojny światowej Gertruda Przybylska została wYWIEZIONA na przymusowe roboty do III Rzeszy. Po zakończeniu działań wojennych, w 1951 roku, z powodzeniem ukończyła studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. Jej kariera zawodowa rozpoczęła się od pracy w Zakładach Włókien Chemicznych Stilon w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie była zatrudniona do 1967 roku. Następnie, przez kolejnych siedemnaście lat, kontynuowała pracę w Zakładach Włókien Chemicznych „Elana” w Toruniu.

Gertruda angażowała się aktywnie w życia branżowego, biorąc udział w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego. Jej działalność społeczna intensyfikowała się w 1980 roku, kiedy to włączyła się w ruch „Solidarność”. W ramach tego zaangażowania pełniła szereg odpowiedzialnych ról, w tym to przewodniczącej komisji wydziałowej oraz członkini komisji zakładowej i zarządu regionu związku.

W wyniku wprowadzenia stanu wojennego Gertruda Przybylska została scenariuszowana na przymusowy urlop, co wiązało się z zakazem dostępu do miejsca pracy. Mimo to, z determinacją kontynuowała działalność wspierającą osoby dotknięte represjami oraz ich rodziny. Współzakładała i była jednym z najaktywniejszych członków Rejonowego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności, Zwolnionym z Pracy i ich Rodzinom.

W 1984 roku przeszła na emeryturę, jednak pozostała aktywną działaczką związkową aż do 2002 roku. Brała czynny udział w reaktywacji NSZZ „Solidarność” oraz w pracach komisji zakładowej. Oprócz działalności związkowej, w latach 90. zaangażowała się w prace społeczne w ramach Caritasu. Po zakończeniu swojej aktywności publicznej, została pochowana na Cmentarzu Komunalnym nr 2 w Toruniu.

Odznaczenia i wyróżnienia

W 2011 roku prezydent Bronisław Komorowski wyróżnił ją za znakomite osiągnięcia w zakresie działań na rzecz demokratycznych przemian w Polsce, przyznając jej Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Przy tym, w przeszłości zdobyła także inne znaczące odznaczenia, w tym:

• Krzyż Kawalerski tego samego orderu, który otrzymała w 1979 roku,
• Złoty Krzyż Zasługi przyznany w 1964 roku,
• Medal „Za zasługi dla Miasta Torunia” na wstędze, który otrzymała w 1998 roku.

Przypisy